Griekenland, 27 april 2024

Hé Frenkie!

Poeh! Op de cover… Superleuk voor mediumschap, als ik ons mediumschap mag presenteren zoals jij dat zegt. Maar het is ook wat ongemakkelijk. We waren in Amsterdam en ik houd van boekwinkels, en van boeken lezen trouwens: de geur als je een boekwinkel in komt, en dan al die omslagen waar geheimen achter schuilen, die verteld zijn maar nog niet gelezen. Ik houd ervan. Mijn boekenkeuze gaat alle kanten op. Mijn favoriete boek is nog niet geschreven, want zo blijf ik nieuwsgierig. Heb jij trouwens een favoriet boek? En zo ja, waarom? Ja, daar lag “ik” tussen de tijdschriften in. Dat is echt heel gek. De vrouw achter de counter keek me lachend aan. En al die leuke berichten dat “ik” gekocht was. Te lief. En dan komen we gelijk met een grote sprong naar je eerste vraag hoe ik omga met negatieve reacties. We hebben het er wel eens over gehad dat ik ze krijg en inderdaad heb ik je nooit verteld wat het met me doet. Als eerst door te focussen op de goede berichten. Ik bewaar leuke berichten, ik kopieer ze en sla ze op. En als ik het niet van me af kan laten glijden, kan ik naar die berichten of kaarten grijpen.

Nu is het ook zo, dat ik wel een stellige mening heb en die ook durf te uiten. Dat roept ook iets op. Ik praat het niet goed, maar ik vermoed dat dat de reden is. Als ik bijvoorbeeld roep dat spirit liefde enkel liefde is, spirit niet in je aura blijft plakken, of als ik over zwarte gaten een andere uitleg geef.

Dan roept dat direct iets op. Het kan een trigger zijn, als je bijvoorbeeld je werk maakt van geestuitdrijvingen. Of van demonen, die ergens blijken te huizen of aan je aura blijven plakken. Dat is, en dat weet jij ook, een serieuze business geworden. Dus als ik dan zo’n post maak op welke social dan ook, dan is dat een grote trigger. Ik zeg iets over het goudmijntje. Ik denk: “Dan maar ze luisteren in ieder geval wel.”

Maar ook van geloofsgekkies die me willen waarschuwen voor de duivel. Want spirit, die praat, is de duivel in vermomming. In het begin, toen ik deze reacties kreeg, was het wel een ding, maar inmiddels ben ik er helaas aan gewend. Ik roep het op, denk ik dan maar. En wat er dan gebeurt, is dat ik nóg meer passie voel om nóg meer uit te leggen. En me nóg meer uit te spreken voor “onze” spirituele wereld. Ik heb zoveel wijsheden uit spirit mogen ontvangen, dat ik ook echt stellig durf te zijn. Want, laten we eerlijk zijn, zij weten het écht beter.

En zo hop ik naar je vraag over trance. Trance is een onderdeel van mentaal mediumschap, net zoals healing dat is. Trance is het aan de kant stappen, de overgave naar spirit in een passieve staat. Dat jouw denken je woorden niet meer beïnvloedt van wat er gezegd wordt uit spirit. Maar even kort uitleggen is niet makkelijk. Dus ik beloof je: ik kom er nog een keer op terug over hoe spirit met je werkt en jou dus gebruikt in die staat. Je vraag: “Doe je het voor of na je ontwikkeling?”: het mooiste zou zijn aan het begin. Leren zitten met jezelf in stilte, dat is toch een uitdaging op zich. Je leert in de stilte echt te blenden, of moet ik zeggen je leert je over te geven, zodat de spirituele wereld met je kan blenden. Maar het is natuurlijk helemaal niet zo interessant, als je begint met mediumschap, om alleen met ogen dicht te zitten.

Dus het komt meestal later als er nog meer liefde voor spirit komt. Dat we met deze liefde, ook écht liever voor elkaar kunnen zijn. Dan is er geen haat nodig. Want als we beseffen dat we uniek zijn, als mens en als medium, dan is er geen gekonkel en het-elkaar-niet-gunnen meer nodig. In de stilte kom je deze schaduwdingen ook tegen. En dus ik ben voor ‘ervoor’. Wat me brengt bij de vraag: “Zijn mediums geboren of kun je het leren?” Ik wil graag weten hoe je dat ziet. En ik wil je graag mijn uitgesproken mening vertellen.

Later, 

Rosita X