ROSITA: ‘ZITTERS’ (Brief 29)

Maarssen, 20 februari 2025

Hé Frenkie!

Je raakt, denk ik, precies de essentie van waar het in ons werk om draait: niet om absolute waarheden, maar om persoonlijke groei. Want je kunt pas iets begrijpen, als je daar ook bent – als je snapt wat ik bedoel. Dat zie je ook zo mooi bij kinderen: die skippen gewoon wat ze niet snappen en ze groeien steeds meer naar de dingen toe. Ik zag een keer een kind wijzen naar een tekening van een mannelijk geslachtsdeel dat getekend stond op de muur en ze zei: “Wat een mooie walvis.” En zo zit het met ons en mediumschapwerk ook. We zien hoe we het begrijpen, en dat is onze waarheid.

Ik heb me laten vertellen door de spirituele wereld, dat ze daar ook ervaringen opdoen en dat je vanuit meer ervaringen wel kan kijken en begrijpen naar de minder ervaren, maar andersom niet. Dus de ontwikkeling van de ziel zal niet anders zijn “daarzo”. Je weet wat je begrijpt. Dus de waarheid is een groeiende materie. 

Die innerlijke roep om een cirkel te beginnen – wat mooi dat je dit tijdens het schrijven al als bevestiging kreeg! Die roep had ik niet, het verlangen ook niet. Maar dat gaat met mij altijd zo in alles, ik rol een kant op en dan zoek ik gaandeweg uit of het wat voor mij is, hoe het werkt en alle ins en outs daarvan. Dat is een wat langere weg, maar zo werkt het dus mij bij. 

Ik startte niet echt met een cirkel. Ik ging gewoon zitten met twee vrienden die ook in het spirituele geïnteresseerd zijn, ik ging dus zitten omdat mijn gezicht “gek” werd tijdens healings en ik wilde weten wat zij zouden zien. Ik gaf dus gewoon healing de eerste maanden van het met elkaar zitten. Tenminste, dat dacht ik. Maar Spirit had een ander plan. Wat betreft de zitters, die boden zich als vanzelf aan. Ik heb daarop vertrouwd en ‘ja’ gezegd en soms is het dat ik het vroeg omdat ik dacht dat het een aanvulling zou zijn. Maar de ontwikkeling van een cirkel is net als relaties, soms gaat het niet meer. Dan ga je in liefde en begrip uit elkaar. Tenminste, dat hoop je dan. Want dat lukt niet altijd. En als dat niet lukt, dan moet je in vertrouwen blijven. 

Wij hebben als cirkel bepaalde regels, maar die heeft Spirit gemaakt. Laatst bijvoorbeeld kregen we ‘op ons kop’ van Spirit dat we te lang in de kamer vooraf zaten, voordat we begonnen. Dat er een strakkere planning nodig was. Dat was grappig, maar dan luisteren we wel. We hebben ook een keer een zitter moeten weigeren, omdat Spirit met iets bezig was te ontwikkelen en ze de trilling en vibratie niet wilde verbreken. En dan luisteren we, ze zeggen dan ook of de zitter wel oké is; en in dat geval zeiden ze: “We geven aan als diegene erbij mag.” Dus dan weten we dat het wel een goede zitter zal zijn. 

Eigenlijk luister ik altijd naar Spirit. Niet altijd gelijk, want ik wil het ook zelf uitzoeken. Maar uiteindelijk sla ik me dan wel voor mijn hoofd, omdat ze gewoon gelijk hadden en ik dan op de blaren moet zitten. 

Ik heb als medium in de cirkel ook regelmatig dat ik ervan baal dat ik niet meemaak wat de anderen meemaken en daar moest ik echt aan wennen. Ik ga dan ook graag naar andere séances/cirkels of mediums in de trance staat omdat ook te ervaren. Maar ik ben ook heel sceptisch, dus ik moet dan wel echt vertrouwen hebben. Ik heb dan ook veel fraudeurs meegemaakt helaas. Ik beloof je, dat ik daar de volgende keer uitgebreid over vertel! Maar start die cirkel nu maar, met 2 is het al een cirkel, DUS! 

Op het moment ben ik een ministudie neurowetenschappen aan het doen. Heb jij ook dat je soms je ergens helemaal in kunt verliezen? 

Later Rosita X

Plaats een reactie