Weesp, 19 februari 2025

Yo Rosita! 

In je vorige brief triggerde je me met de vertaling van ‘Let Our Name Be Amen’ (Laat onze naam waarheid zijn). Want het gaat me niet om de ‘waarheid’ – een woord dat per definitie subjectief is (want jouw waarheid hoeft niet mijn waarheid te zijn – daar kom ik zo op terug), maar met name om de dankbaarheid die daaruit spreekt. En daarom misschien ook goed om de hele tekst even mee te geven in plaats van alleen het laatste zinnetje: “Let our lives be timeless gratitude and mighty joy. Let our hearts be great peace and holy spirit. Let our name be Amen.” Dit gebed van Mooji (want de tekst komt van hem), daar spat de dankbaarheid vanaf. En ja, ik loop al een paar jaren met het idee rond voor deze tattoo (vraag Anita maar), maar ik heb nog niet het juiste lettertype gevonden. Het duurt alleen niet lang meer, ik voel dat ik er klaar voor ben om de afspraak te maken. Als die gezet is, stuur ik je een foto. 

‘Wat mijn wens is om nog een keer te gaan doen met mediumschap?’ vroeg je me in je vorige brief. Nu heb ik al heel veel gedaan op het gebied van mediumschap, en vorig jaar kwam mijn wens uit om een keer een 3-daagse te organiseren, en dat hebben we met elkaar gedaan – yeah! En dit jaar weer, hoe leuk! Nu zijn er een paar dingen die op mijn ‘spirit-bucketlist’ staan die ik mooi zou vinden om te doen. Zo lijkt het me leuk om een keer een demonstratie mediumschap in de Friese taal te geven. Ik heb al weleens een demonstratie in Fryslan gegeven, maar nog nooit echt in het Frysk. 

En een wens van me is om een eigen trance cirkel te beginnen. En ik hoor je al zeggen: ‘Maar waarom doe je dat niet dan?’ Weet je waar ik tegenaan hik? Wie vraag je daarvoor. En wie niet. Ik wil niemand voor zijn/haar hoofd stoten, en tegelijkertijd wil ik me wel veilig voelen bij de mensen die dan in de cirkel gaan zitten. Nu is een cirkel een vorm van discipline voor de ‘sitter’ én voor de deelnemers, daar weet jij alles van. Ik kan zelf die discipline wel opbrengen, maar om dat van deelnemers te vragen, vind ik ook zo wat. 

Daar komt bij, dat ik laatst bij een séance van een guide via een medium te horen kreeg, dat ik twijfelde of het allemaal wel echt zo was. En dat heeft me erg beziggehouden daarna. Want ik twijfel absoluut niet aan de spirituele wereld, aan hun intelligentie, aan hun grootsheid, hun helend vermogen, de filosofie, de verbinding met overleden dierbaren, het leven na dit leven. Ik ben er heilig van overtuigd dat dit zo is. Alleen soms begrijpik het niet. En dat betekent niet dat ik twijfel, maar meer dat ik het soms niet kan bevatten allemaal. Terwijl mijn hoofd het graag WIL begrijpen. Herken je dat? En dat brengt me meteen op de volgende vraag. In het begin van deze brief zei ik al dat de waarheid subjectief is. In ieder geval de menselijke waarheid. Maar hoe zit dat met dé waarheid van de spirituele wereld? Is die ook subjectief? Of is die waarheid altijd objectief? Dat vraag ik me weleens af. Want dat zou dan betekenen, dat ik WEL twijfel – maar dat voelt niet zo. Begrijp je wat ik bedoel? 

Oh, nu ga ik je meenemen in iets bijzonders. Want terwijl ik dit bovenstaande schrijf, krijg ik kippenvel en meteen de woorden van – ‘Ga die cirkel gewoon beginnen, begin klein en beschouw het maar als een dynamisch proces. En wij geven je de antwoorden en begeleiding wel.’ En ik voel dat het niet mijn woorden zijn… Ik ga ernaar luisteren. 

Nu zit jij al jaren in een cirkel voor trance en fysiek mediumschap -waarvan ik zelf een aantal jaren deelgenoot van mocht zijn- wat heeft het jou gebracht? En hoe ben jij in het begin omgegaan met ‘mensen vragen’? Heb jij nog opstartproblemen gehad in het begin? En wat adviseer je me om wel te doen en niet te doen? 

Ik lees je weer. 

X, Frank