Maarssen, 23 oktober 2024

Hey Frankie, 

‘Geaard’. Wat een woord! Ik zocht het eerst even op in de Dikke van Dale. Want ik kan niet loslaten dat ik niet weet waarom we dit in de scene gebruiken. Wist je dat het niet alleen elektrische veiligheid impliceer?. Maar het zegt ook dat je van een bepaalde natuur bent en dat het je karakter duidt. Zo’n vraag: ”Hoe ik aard” roept bij mij alleen maar vraagtekens op. Dus dan moet ik even uit mijn hoofd, en de betekenis ervan weten. Want in onze scene wordt het gebruikt om aan te duiden dat je niet teveel met spirit moet zijn. Of in het hier en nu moet blijven of wat jij zegt werken met “ normale” mensen. Dat blijf ik gek vinden, misschien omdat ik erg “ geaard” ben en soms te veel. Ik zie niet in waarom er een denkbeeldige wortel de aarde in moet en je je kruin moet openen. Of hoe die meditaties gaan. Veronderstellen dat we geaard moeten zijn, zegt ook dat we onveilig zijn of niet oké als we dat niet doen. En daar kan ik niets mee. 

Wil ik “geaard” zijn, denk ik aan daklozen; of aan oneerlijke oorlogen in de wereld. Dat aardt wel. Want gaat het niet allemaal over balans. In balans zijn met jezelf met alles wat is. En als jij zegt dat het werk zorgt voor balans dan zou ik het aanpakken met beide handen. Ik blijf geaard door mezelf te zijn. Me af te vragen wat ik moet koken vanavond. En denkend aan de was. Ja dat aardt me enorm. Want dat doet geen spirit voor me. Ze zijn dan echt mijn baas. Wat me ook aardt, is muziek. Ik houd van hardrock muziek en kom dan echt tot rust. Kickbokstrainingen, dat zorgt ook voor balans. En terwijl ik dit zo schrijf, is dat wat men bedoelt, natuurlijk in balans blijven is. Wat een openbaring dat ik daar al schrijvende kom. 

Weet je, Frank, ik heb gewoon moeite met al die termen die men in de scene gebruikt. En daar dan ook een oplossing voor heeft. Want als ik nu bedenk dat je een probleem hebt en ik het oplos is dat enorm goed voor mijn zelfbeeld. Dus moeten we niet af om woorden te gebruiken die nergens op slaan? Want we leven op de aarde met een zwaartekracht waardoor we dus op aarde blijven plakken. Wat wil je nog meer? Laten we het gewoon houden. En vooral gewoon maken. En dat begint door te gaan staan voor ons beroep. Goede mensen opleiden. Zodat men gaat zien dat we serieuze dingen doen, ook al snappen ze het niet. En niet nog moeilijker maken door met kristallentaal of wierookvibe te gooien. 

Maar goed, einde gezeur. Ik ben -denk ik- mega-geaard. Maar soms ook een mopperkont. Mijn missie is om mediumschap helder te maken. En als het dan op mopperen aan komt, dan is dat maar zo.  Toen ik jouw brief las dacht ik wel, we moeten ook wel zelf blijven nadenken. Spirit zegt ook duidelijk: ‘je hebt vrije wil’ en dat betekent voor mij: ‘je bent vrij om te doen wat je zelf wilt.’ Maar als je voor een werkgever werkt als spirit, buigen ze soms een kant op en vragen toch aan ons om te kijken; “Willen we het ook?” Dit zeg ik ook tegen mezelf :). Want wij moeten het doen voor “ze” – hoe dat “ze” er ook uitziet. Om even terug te komen op de natuur. En de geaardheid van ons mensen. We zijn gewoon. En we kunnen iets ontwikkelen. Wat soms in de geaardheid duidelijker aanwezig is dan bij anderen. In mediumschap zie je vaak dat de eigenheid van de mens weggaat en men een ander napraat, en dat het dan al snel een kunstje wordt. Ik weet nog dat men mij echt wilde kneden naar het beeld dat men dacht dat mediumschap moest zijn. Ik kon het nog, hoor, maar wat heb ik me ongelukkig gevoeld. Totdat ik dacht: “Bekijk het maar, ik ben ik. En ik houd van de mens en de psyche; en mediumschap is dus mijn geaard zijn. Mijn vraag aan jou is: “Waar kan jij uren over praten?”

Rosita X