Weesp, 21 augustus 2024

Yo Rosita! 

Zo, de vakantie is alweer achter de rug. We zijn er lekker even uit geweest, naar Frankrijk dit keer met een bezoek aan o.a. Parijs. Noortje (onze dochter van 10, red.) wilde graag naar Parijs, omdat ze het daar op school over hadden gehad. En het liefst wilde ze de Eiffeltoren zien. Dus we hebben boven op de top gestaan. Prachtig! Helemaal, omdat de hele stad nog de Olympische Spelen ademde. Je voelde gewoon nog die vibe hangen, een soort vibe van verbroedering en elkaar gunnen, heel bijzonder vond ik dat. Terwijl de Parijzenaren tegelijkertijd ook met droge ogen 8 euro 50 voor een Café au Lait vragen, en dat in een klein kopje. 

Ik heb dus alle tijd gehad om over je vraag na te denken: wat is het mooiste dat je hebt meegemaakt met Spirit… Je gaf zelf wel aan, dat je er een boek over zou kunnen schrijven. En dat kan ik ook. Ik kan er dan ook niet één specifiek voorbeeld uit halen. Maar je vraag heeft me ook wel weer getriggerd om naar binnen te gaan, even een moment van bezinning te hebben, even terug te kijken. Om vervolgens ook weer vooruit te kijken. En dat heb ik in de vakantie gedaan. Nu weet ik voor mezelf wel, dat het leven dat ik had -voordat ik mezelf spiritueel ging ontwikkelen- en het leven dat ik nu heb, totaal anders is. Ik sta zo anders in het leven dan ongeveer 15 jaar geleden. Mijn ego is minder ‘in the lead’. Niet dat het ego weg is, we hebben het niet voor niets, maar het ego kan soms ook gekke kanten met je op gaan. Maar dankzij Spirit heeft mijn ego weer de juiste proporties terug. Als je begrijpt wat ik bedoel. En dat vond ik sowieso een mooie constatering. 

Terugkomend op je vraag en terugkijkend naar mijn eigen ontwikkeling is dat toch wel de geruststelling dat er meer is dan hier en nu, dat er om ons heen een andere wereld is die parallel en synchroon loopt aan de onze, en dat we daar ook contact mee kunnen maken. Dát vind ik zooooo bijzonder, bemoedigend, inspirerend, motiverend en liefdevol! Dat je gewoon je soms helemaal één voelt met Spirit. En dat gevoel komt op bepaalde momenten zo sterk naar voren, dan zweef je als het ware op de ‘thermiek’ van Spirit. Sowieso vind ik consulten geven voor mij één van de meest bijzondere uitingen van de samenwerking met Spirit. Dat mensen soms wel ’10 kilo lichter vertrekken dan dat ze komen’. En ook in het lesgeven merk je zo vaak, dat je zelf niet de regie hebt, ook al denk je dat vooraf wel. Maar dat je gedurende een dag er steeds meer achter komt, dat niet jij, maar Spirit de docent is. En die momenten, die realisatie, die is magisch! En dat went nooit, vind je ook niet? Dus geen eenduidig antwoord op je vraag – anders dan ‘elke dag met Spirit werken en zijn’. En dat gun ik iedereen. 

Na mijn vakantie -waarin ik een aantal weken geen consulten had gegeven- stonden er voor deze week weer een aantal gepland. En het gekke was ook: ik was toch weer even een beetje zenuwachtig: zou het wel gaan? Ben ik het niet verleerd? Komt Spirit wel? En ik weet ook, dat andere collega’s dat hebben – na een periode ‘nietsdoen’, weer opstarten. Het ging trouwens goed, Spirit was ook duidelijk ‘terug van vakantie’. Maar dat vind ik wel een interessante constatering, toch weer even die menselijke twijfel. Nu weet ik dat ik gelukkig niet de enige ben, die dat heeft. Een tijdje geleden ging ik demonstreren met een zeer ervaren en bijzonder medium dat na een periode van ziekte voor het eerst weer ging werken. En voordat we naar het podium liepen, biechtte ze me op: “Oh Frank, ik ben wel heel gespannen of ik het nog kan…” Ze vloog die avond. En toen wist ik ook: als zij dat gevoel nog heeft, dan is het niet erg dat ik dat ook heb. En blijkbaar hebben meer mediums dat weleens. Herken jij dat ook, wanneer je even rust hebt gehad? 

Spreek je! 

X, Frank