Weesp, 13 juli 2024

Yo Rosita! 

Om meteen met je vraag te beginnen uit de vorige brief: “Wat is jouw droom in mediumschap land? Wat zou je graag zien gebeuren in ons mooie werk?” dan is het eerste woord dat in me opkomt ‘verbroedering’. Terwijl ik dit woord opschrijf, vindt mijn innerlijke ciriticus er al meteen iets van, want het woord ‘broeder’ is mannelijk en daar moet je vandaag de dag voorzichtig mee zijn. Ik weet alleen even niet zo goed een ‘geslachtloos synoniem’: verzoening? Vereniging? Weet je, ik hou het op ‘verbroedering’. Ik kom uit een gezin met allemaal jongens, mijn ouders hebben 4 zonen, en dus is het woord verbroedering voor mij het meest toepasselijk. 

En waarom het woord ‘verbroedering’? Mijn broers en ik gaan elk jaar een weekend met elkaar op pad. Gewoon gezellig met zijn vieren, bijpraten met elkaar, weer even samen zijn. De laatste keer was een paar weken geleden. Normaliter gaan we naar een of andere stad in Nederland, dit keer zijn we met elkaar ‘naar huis’ gegaan. Ofwel: we zijn met zijn vierenals vanouds bij mijn ouders thuis geweest, zijn daar blijven slapen en ’s ochtends na het ontbijt weer naar onze eigen gezinnen gegaan. Een cadeau voor ons allemaal! Terwijl we allemaal verschillend zijn. Eén broer is overtuigd boeddhist, ikzelf ben medium, en de twee andere broers zijn, laat ik zeggen, ‘humanist’ en ‘jurist’. En natuurlijk hebben we het daar ook over in zo’n weekend. En weet je, we hoeven elkaar ook niet te overtuigen – we respecteren elkaars gevoelens en ideeën. Maar kunnen het er wel met elkaar over hebben. In alle openheid en eerlijkheid. 

Nu kun je je afvragen: ‘wat heeft dit met mijn droom te maken?’ Ik droom dat het mediumschap in alle openheid en eerlijkheid een positief en serieus onderdeel wordt van onze wereld. Dat men weet dat je als medium een positieve bijdrage kunt leveren aan het leven van anderen – net zoals een arts of psycholoog. We hebben soms geen idee hoe ‘life-changing’ een consult kan zijn voor een ontvanger. Geen idee! Ik hoef het ook niet allemaal te weten, wat mijn consulten voor effect hebben gehad op anderen. Het gegeven dát dit zo is geweest, is meer dan genoeg. Het doet me denken aan de film ‘As it is in heaven’ (Sa som i Himmelen), een Zweedse film over het leven van een wereldberoemde dirigent die een kerkkoor gaat begeleiden in het dorpje waar hij zelf uit vandaan kwam. Ik zal er niet te veel over vertellen, maar de woorden ‘verbroedering’, ‘openheid’ en ‘eerlijkheid’ zijn wel de woorden die erin terugkomen. Als wij als mediums -hoe verschillend ook- net zo met elkaar om kunnen gaan als ze uiteindelijk doen in dit kerkkoor, dan is dat mijn droom.  

En je weet, we zijn in het verleden ook bezig geweest met kijken of we een keurmerk ‘mediumschap’ konden opzetten, maar dat is gestrand. Want je krijgt dan -hoe je het ook wendt of keert- altijd weer te maken met EGO’s. Met verschillende meningen, ideeën, en uiteindelijk toch ook weer met macht van EGO’s, dé killer van veel wat initieel goed is.

Wat ik -en Anita ook- toen besloten hebben, is om ons stinkende best te doen om zelf het mediumschap zo goed en eerlijk mogelijk neer te zetten, dat dát een voorbeeld is van hoe wij het mediumschap zien. En dat doen we nog steeds. In alle openheid en eerlijkheid. En als we daarmee een bijdrage kunnen leveren aan een Nederlandse stroming à la AFC, dan word ik daar wel blij van!

Nu kom ik ook gekke verhalen tegen en soms zelfs zeer kwalijke verhalen van wat andere mediums gezegd hebben tegen mensen die bij hen op consult zijn geweest. Bijvoorbeeld het verhaal van een moeder die haar 1,5-jarig zoontje verloren had door wiegedood. Ze kwam bij een medium terecht, die haar vertelde dat haar zoontje heel graag terug wilde komen op aarde, maar niet wist hoe. Ik had die moeder 2 weken later op consult, volledig in paniek. Kijk, daar word ik dan wel heel verdrietig van. En boos om. En daar wil ik iets mee doen. Om dergelijke horrorverhalen om te buigen en recht te zetten. Jij kent ongetwijfeld ook dergelijke verhalen. Wat zou jij daarmee willen doen? 

X, Frank